کاربرد پودر استخوان در ایمپلنت

پودر استخوان در ایمپلنت


امروزه از دست دندان دندان یک اتفاق قابل جبران نمی باشد. با وجود انواع کاشت دندان طبیعی و کاشت دندان مصنوعی به راحتی و حداقل هزینه می توان بهترین جایگزین را برای دندان های از بین رفته پیدا کرد. ایمپلنت دندان یکی از بهترین روش های جایگزین دندان های از دست رفته می باشد. اما یکی از شرایط لازم برای کاشت ایمپلنت دندان، وجود تراکم استخوان است. اما زمانی که این تراکم به حد کافی نرسد می توان از پودر استخوان در ایمپلنت دندان استفاده کرد. کاربرد پودر استخوان در ایمپلنت بسته به نظر بیمار و پیچیدگی نقص استخوان فک توسط متخصص مرکز ایران ایمپلنت تشخیص داده می شود.

پودر استخوان چیست و کاربرد آن پودر استخوان در ایمپلنت

تنوع روش های کاشت دندان به حدی بوده که راههای انتخابی را برای بیمار بسیار آسان تر کرده است. ایمپلنت دندان جزو روش هایی بوده که بیشترین طرفدار را از لحاظ ماندگاری، مقاومت، طبیعی جلوه دادن و افزایش قدرت تکلم و جویدن به خود اختصاص داده است. اما برای کاشت ایمپلنت نیاز است که استخوان فک به حد کافی تراکم داشته و مقاومت لازم را برای نگهداری پایه فلزی ایمپلنت داشته باشد. در صورتی که در اثر تحلیل لثه و یا بیماری های خاص این تراکم به حد نرمال نرسیده باشد بایستی از پیوند پودر استخوان استفاده کرد.

با کمک پودر استخوان می توان تراکم را به حد طبیعی رسانده و یا ارتفاع آن را برای پایه فلزی ایمپلنت مناسب کرد. به طور کلی می توان گفت که از پودر استخوان برای پیوند استخوان فک و ترمیم نواقص استخوان استفاده می شود. استخوان بیمار در اثر تحلیل لثه و یا تصادف و یا حتی حملات تومور از بین می رود از این رو وجود پیوند پودر استخوان واجب و ضروری می باشد.

کاربرد پودر استخوان در ایمپلنت دندان را می توان پس از انجام پیوند پودر استخوان به خوبی مشاهده کرد. گردش خون و خونرسانی به استخوان ها افزایش پیدا کرده و رشد آن را نیز تحریک می کند. جراحی پیوند پودر استخوان باعث می شود که اتصالات استخوان فک، ترمیم استخوان های شکسته و جایگزین شدن با استخوان های تحلیل رفته به سرعت انجام شود.

 

پودر استخوان در ایمپلنت

 

انواع پودر استخوان در ایمپلنت کدام است؟

برای جبران کمبود استخوان فک راههای زیادی وجود دارد که بسته به شرایط بیمار و تشخیص متخصص ایمپلنت یکی از انواع پودر استخوان  انتخاب می شود:

اتوگرافت یا اتولوگوس

اولین گزینه انتخابی برای پیوند استخوان در ایمپلنت ، از بدن خود بیمار می باشد. اتوگرافت که از ناحیه دیگری از بدن بیمار گرفته می شود (معمولا استخوان کرست ایلیاک). این پودر پس از برداشتن در ناحیه مورد نظر با پیچ و غشای مناسب کاشته می شود. یکی از امتیازات ویژه اتوگرافت نسبت به روش های دیگر، عدم انتقال بیماری می باشد. از این رو جزو بهترین نوع پیوند پودر استخوان در ایمپلنت شناخته شده است. اما از معایب آن می توان به عمل جراحی ثانویه برای برداشتن استخوان از بدن بیمار می باشد. از جمله نواحی مورد نظر برای برداشتن استخوان می توان به چانه و ستیغ خاصره اشاره کرد. از دیگر ویژگی های اتوگرافت نسبت به دیگر روش ها تضمین استریل و سازگاری زیستی استخوان با بدن بیمار است و زمان جوش خوردن را به حداقل می رساند.

پیوند پودر آلوگرفت

همیشه بدن بیمار جوابگوی پیوند پودر استخوان در ایمپلنت نمی باشد. از این رو استخوان را از فرد دیگری گرفته و طی انجام آزمایشات تخصصی به بدن بیمار پیوند می زنند. برای انجام پیوند نیاز است که سلامت فرد استخوان دهنده به طور کامل تایید شود تا از انتقال بیماری جلوگیری شود. از امتیازات آلوگرافت این است که بانک استخوانی همیشه در دسترس می باشد و نیازی به جراحی ثانویه بر روی بدن بیمار وجود ندارد. در این روش احتمال ایجاد واکنش بدن بیمار نسبت به پیوند وجود دارد از این رو بایستی با احتیاط روند کاشت ایمپلنت دندان را انجام داد.

به طور معمول پیوند پودر استخوان از فرد فوت شده گرفته می شود تا آلودگی های آن از بین رفته باشد و دیگر از نظر انتقال بیماری اطمینان خاطر بیشتری وجود داشته باشد. هزینه پیوند پودر استخوان در ایمپلنت برای این مورد بدون شک بیشتر از اتوگرافت نیز می باشد.

پیوند پودر زنوگرافت

همیشه بدن خود بیمار و یا بدن فرد دیگری نمی تواند کمبود تراکم استخوان را برای کاشت ایمپلنت دندان جبران کند. در این حالت متخصص مرکز ایران ایمپلنت با استفاده از منابع غیر انسانی مانند بدن گاو، پیوند پودر استخوان را انجام می دهد. به طور معمول زنوگرافت از استخوان گاو گرفته می شود و در بدن انسان کاشت می شود. میزان موفقیت زنوگرافت به عنوان چارچوبی که به احیای استخوان فک کمک می کند بسیار بالا می باشد. در این حالت واکنش سیستم ایمنی بدن بیمار نسبت به روش های دیگر نیز بیشتر می باشد.

پودر مصنوعی یا آلوپلاستیک

در گرافت آلوپلاستیک از جنس هیدوکسی اپاتیت استفاده می شود که یک ماده معدنی طبیعی بوده و از شیشه زیست فعال تولید می شود. از کاربردهای آن می توان به هدایت استخوان، سختی مناسب و سازگاری با استخوان انسان اشاره کرد. زمانی که از گرافت استخوانی مصنوعی با جنس کلسیمی استفاده می شود شاهد شکسته شدن و یا ترک برداشتن استخوان خواهید بود.

برای ساخت استخوان مصنوعی می توان از مواد سرامیکی مانند فسفاتهای کلسیم و یا بیوگرافت سولفات کلسیم استفاده کرد. انتخاب هرکدام براساس شرایط بیمار و قابلیل حل آنها در محیط فیزیولوژیکی بدن بیمار می باشد. یکی از مزایای این روش نسبت به دیگر روشها عدم انتقال بیماری و خطر انتقال ویروس می باشد.

مراقبت های پس از پیوند پودر استخوان

برای اینکه کاربرد پیوند استخوان برای ایمپلنت به خوبی جوابگو باشد نیاز است که بعد از انجام عمل پیوند برای بهبودی کامل حدود 6 تا 9 ماه صبر کنید. در طی این دوران بایستی از تغذیه کامل برخوردار بوده و طبق توصیه های متخصص ایمپلنت عمل کرد. زمانی که پیوند به طور کامل جوش خورد بدون هیچ استرسی می توان پایه های فلزی ایمپلنت را در استخوان کار گذاشت. هر چند یک روش طولانی و ادامه دار می باشد اما از سوی دیگر بیمار برای یک عمر طولانی از کاشت ایمپلنت دندان بهره مند بوده و از هزینه های دندانپزشکی خود را مصنون خواهد کرد.

همچنین میتوانید جهت برآورد هزینه پودر استخوان و همچنین هزینه کاشت دندان با شماره های مرکز ایمپلنت ایران ارتباط برقرار فرمایید تا بتوانیم به بهترین شکل ممکن شما را راهنمایی کنیم

اشتراک در
اطلاع از
guest
0 دیدگاه ها
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها